30-08-03

Onze Meeko toch!!!

Onze Meeko was vandaag een beetje ziek. Hij heeft vanacht overgegeven en hij heeft de hele dag ziekelijk in zijn bedje gelegen. Maar alles is nu volledig in orde JOEPIE!!!

19:07 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Kattenstrip!!!


19:04 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

De goudkat.

De goudkat, het ondergeslacht Profelis van het geslacht Felis. De twee soorten zijn middelgrote, tropisch bos bewonende katten: de Aziatische goudkat (Felis temmincki) van Zuidoost-Azië, Sumatra en Borneo, en de Afrikaanse goudkat (Felis aurata) van West- en Midden – Afrika. De Aziatische soort is de grootste, lengte 90 – 100 cm, plus een staart van 40 – 60 cm, schouderhoogte ca. 50 cm, de Afrikaanse soort is wat kleiner. De pelskleur is zeer variabel, maar als regel roodachtig bruin, vaak met donkere vlekken, vooral op de witte buik. Bij de Afrikaanse goudkat kunnen zelfs vrijwel geheel zwarte individuen voorkomen, bovendien schijnt de kleur in de loop van het leven van het dier aan verandering onderhevig te kunnen zijn. Goudkatten zijn grondbewoners die zich voeden met vogels, knaagdieren en andere kleine zoogdieren. De Aziatische soort wordt in zijn bestaan bedreigd door kaalslag van het tropisch bos, de Afrikaanse goudkat is nog zeer wijd verspreid. Beide soorten zijn in weinig dierentuinen te zien en behoren mede daardoor tot de minst bekende katten. Per worp worden 2-3 jongen geboren, draagtijd en maximale levensduur zijn nog niet nauwkeurig vastgesteld.

 


18:02 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Lynxen

Lynxen, twee soorten van het geslacht Felis van de Katachtigen, nl. de gewone of noordelijk lynx of los (Felis lynx) van Europa, Noord – Azië en noordelijk Noord – Amerika, en de rode of zuidelijke lynx of bobcat (Felis rufa), die voorkomt van zuidelijk Canada tot in Mexico. De genoemde soorten vormen samen met de karakal het ondergeslacht Lynx.

 

Lynxen zijn gekenmerkt door oorpluimen, bakkebaarden, vrij lange poten en een relatief korte staart, die hooguit tot op de hiel reikt. De min of meer gevlekte pels, die vooral in het winterseizoen in het noorden zeer lang haar kan hebben, is zeer gezocht in de bonthandel. Lynsen zijn eenzelvige roofdieren die zowel bosachtig als meer open terrein bewonden en op allerhand klein wild jagen, het zijn uitstekende klimmers.

 

Per worp worden 1-4 jongen geboren, bij de noordelijke vormen in het voorjaar, draagtijd 2 – 2,5 maand. Maximale levensduur 12 jaar (bij uitzondering 16 – 24 jaar). De noordelijke rassen van de gewone lynx worden het grootst. In Europa bedraagt de lengte 0,90 – 1,30 m, schouderhoogt 0,60 – 0,75 m en staart 11 - 15 cm, gewicht tot 36 kg, in Canada zijn deze afmetingen 0,75 – 1 m, 0,55 – 0,62 m en 10 cm. De lynx is in West-Europa in opmars. In 1997 was de lynx in onze streken al in de buurt van Venlo te vinden.

 

In Zuid-Europa (Iberisch Schiereiland en Balkan) komt een kleine vorm met veel intensiever vlektekening voor, de pardellos of pardellynx, die volgens andere opvattingen een afzonderlijke soort zou vertegenwoordigen. Naar schatting zijn er van deze vorm nog slechts 1000 exemplaren over, vnl. in het natuurgebied Coto Doñana, in het zuidwesten van Spanje.


18:00 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De panter.

Het uiterlijk.

Panter of luipaard, de soort Panthera pardus, een vetegenwoordiger van de brulkatten onder de Katachtigen. De panter wordt 110 – 190 cm lang (plus een staart van 70 – 100 cm) en bereikt een gewicht van 35 – 85 kg. De kortharige pels heeft zwarte vlekken op een geelbruine ondergrond, de vlekken kunnen tot rozetten of lengtestrepen vervloeien. De staart is op het einde gering en heeft een zwarte punt. Grootte, grondkleur en vlektekening variëren in hoge mate over het grote verspreidingsgebied, dieren uit koude streken zijn vaak aanzienlijk groter dan dieren uit de tropen. Zwarte panters zijn donkergekleurde vormen, bij een bepaalde lichtval is de vlektekening op het zwarte vel nog te zien. Zwarte panters zijn o.a. bekend uit vochtige of hoog gelegen streken, zowel in Afrika als in Azië, de kleur is niet altijd erfelijk – gevlekte en zwarte panters kunnen beide in één worp vertegenwoordigd zijn.

 

Leefgebied.

De luipaard bewoont in een groot aantal ondersoorten een enorm gebied van Kaap de Goede Hoop tot Mantsjoerije en Korea, ook op Sri Lanka, Bali en Java komen panters voor, terwijl de soort merkwaardigerwijs op Sumatera ontbreekt (wel in Malakka). Panters bewonen in principe vrijwel alle biotopen van half woestijn tot tropisch regenwoud en van zeeniveau tot hoog in de bergen, het zijn uitstekende klimmers en springers die zich door verbluffend kleine openingen kunnen wringen. Dekking (dichte vegetatie) is echter essentieel, de jachtterritoria kunnen zeer groot zijn. De panter leidt solitair een verborgen leven. Waar hij sterk vervolgd wordt, is hij tot aantallen te schatten, het dier komt soms nog vlak bij grote steden voor. Ondanks beschermende maatregelen wordt het dier nog vervolgd vanwege het mooie vel en hier en daar ook vanwege het roven van kleinvee en honden. In veel opzichten is de panter echter zeer nuttig door het kort houden van voor de landbouw schadelijke dieren als apen (bavianen) en wilde varkens. Verscheidene ondersoorten worden in hun voortbestaan bedreigd, vnl. de eilandvormen en de ondersoorten in koude streken met een min of meer langharige pels.

 

Voeding.

Panters voeden zich met klein wild, vogels, reptielen, enz., maar ook met jongen van groter wild, mensapen worden op de grond aangevallen. De prooi wordt vaak vanuit een schuilplaats (boom) besprongen en in een boom meegenomen, wat concurrentie van andere rovers en aaseters voorkomt. Bij uitzondering kan een panter tot menseneter worden.

 

Voortplanting.

Na een draagtijd van drie maanden of iets langer worden 2-6, gewoonlijk 3-4, hulpeloze jongen geboren, die pas na ten minste anderhalf jaar zelfstandig worden. De dieren worden in dierentuinen, waar zij zich vlot voortplanten, tot meer dan 20 jaar oud. Een aantal zeldzaam geworden ondersoorten wordt nu planmatig gefokt om ze voor uitroeiing te behoeden.


17:51 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (22) |  Facebook |

Hij zit weer te zagen!!!

Help, het is 12 uur en mijn dikke poes, onze Meeko, zit weer voor eten te zagen en hij heeft al twee keer eten gekregen vandaag. Wat moet ik daaraan doen? Kan je een kat op dieet zetten?
En waarom heeft hij altijd zoveel honger, hij krijgt al zoveel?

00:07 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-08-03

Mijn poezenbanner!!!

Yes mijn poezenblog op http://users.pandora.be/parkiet/sitemaand03.htm .
 

23:51 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Een fotootje van ons Poezemin.

Ons Poezemin staat niet graag op de foto, en heeft geen gevoel voor poseren!!! Het heeft uren geduurd voordat ik een goede foto kon trekken, dit is één van de slechte foto's.

22:34 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Is het gebit van mijn kat OK?

De tanden moeten er schoon uitzien en de kat mag niet uit zijn mond stinken. Om te zorgen dat de tanden en het tandvlees gezond blijven, kunt u uw kat voedsel geven waarop hij moet kauwen, zoals droogvoer. Dit voorkomt tandsteen en plaque.

Als uw kat voortdurend aan zijn kop krabt of weigert te eten, neem dan contact op met uw dierenarts. Dit kan wijzen op een tandvleesontsteking, een pijnlijke kies of misschien iets anders.


22:28 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Verzorging van de ogen.

Het is niets bijzonders als u in de ooghoeken van uw kat vuilkorreltjes ziet. Deze kunnen met een watje, gedoopt en afgekoeld gekookt water, worden verwijderd. Als er stof of kattenbakkorrels in het oog van de kat komen, komt het knipvlies tevoorschijn, ook wel het derde ooglid genoemd. Het deppen van het oog met verdund oogwater heeft hierop een verzachtende werking.

 


22:20 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De oren van een kat.

De oren mogen niet ruiken en moeten er schoon uitzien, zonder oorsmeervorming. De oorschelp kan met een vochtig watje of wattenstaafje worden gereinigd. Doe het zachtjes en voorzichtig want een kattenoor is uiterst gevoelig. Oormijt en andere zaken moet u overlaten aan de dierenarts.

 


21:59 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Ken je Billy De Kat nog!!!

Het jongetje dat in een kat veranderde.

21:42 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Wat geef ik mijn kat om te eten?

Voor een gezonde kat zijn harde brokken het beste.

Dit is goed voor hun spijsvertering en ook goed voor hun geit (want een kat kan tenslotte niet zelf zijn tanden poetsen).

Veel mensen denken dat melk en blikvoer het best zijn, dat is niet waar. Melk en blikvoer kunnen op een gegeven moment problemen veroorzaken, bijvoorbeeld wormen en diaree.

Helaas hebben sommige katten problemen met blaas en nieren en net zoals bij mensen die deze ziekte hebben, hebben ze dan een speciaal dieet nodig, dat dieet geeft ze dan precies wat ze nodig hebben, zonder dat daar stoffen in zitten die voor deze zieke katten gevaarlijk zijn. Zo kunnen ze net zoals een mens nog goed leven. Je kan ook beste als ze jong zijn heel gevarieerd laten eten. Dan wennen ze aan verschillende soorten voedsel en zullen ze later minder problemen hebben als ze moeten over stappen op een ander soort, bijvoorbeeld als ze op dieet moeten of als het merk dat je meestal gebruikt er in een keer niet meer is. Bovendien is het ook gezonder.


21:08 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Informatie over de nagels.

Als uw kat de ruimte heeft om te bewegen en er een krabpaal aanwezig is, zullen zijn nagels weinig onderhoud vergen. Worden de nagels toch te lang dan kunt u ze knippen met een speciale nageltang. Deze is verkrijgbaar bij de dierenspeciaalzaak.

Het knippen van de nagels moet voorzichtig gebeuren. Het beste is uw dierenarts te vragen u te laten zien hoe dat moet. De nagels komen tevoorschijn als u druk uitoefent op het kussentje bij de behorende nagel. De scherpe witte punt van de nagels bestaan uitsluitend uit dode cellen en kan probleemloos worden afgeknipt. Knip nooit in het roze gedeelte (een rode lijn in de nagel), maar gemiddeld slechts 2 mm. Dit bevat de bloedtoevoer en de zenuwen. Als u hierin knipt doet het pijn en gaat het bloeden.


21:00 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-08-03

Verzorging van de kattenvacht.

Katten wassen zichzelf regelmatig. Daarbij vergeten zij geen enkel plekje op hun lichaam. De ruwe tong en de voorpoten zijn de belangrijkste instumenten bij het wassen. Naast hygiëne stimuleert het likken ook de huidklieren die de vacht waterafstotend houden. Tegelijkertijd krijgt de kat kleine hoevelheden vitamine D binnen, dat een onmisbaar voedingsbestanddeel is. Wanneer het warm is zullen katten zich vaker wassen omdat hun speeksel ervoor zorgt dat de vacht koel blijft.
Het is heel gewoon dat katten haren binnenkrijgen en gewoonlijk raken ze die ook weer probleemloos kwijt. Maar in het bijzonder bij langharige katten kunnen de gevormde haarballen tot verstoppingen leiden. In zulke gevallen moet men direct de hulp van de dierenarts inroepen.
Door regelmatig uw kat te kammen of te borstelen zorgt u er voor dat de vacht glanzend blijft en zonder klitten. Langharige katten hebben meer vachtverzorging nodig dan kortharige katten. Bij het kammen of borstelen kunt u direct contoleren op de aanwezigheid van vlooien of andere parasieten. Borstel in één richting, van de kop af. Doe het rustig en voorzichtig.

21:52 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Kattenstrip van de week.

Garfield en Odie!

20:33 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Het leefgebied.

Het leefgebied van een kat noem je zijn territorium. Ieder kat heeft een territorium ook al is het een binnen kat. In grote wijk gebouwen met meerdere katten in de buurt bestaat zijn “stukje land” soms niet meer dan uit een achtertuin. Op het plattenland kan een kat wel over 20 ha beschikken. Vaak hebben poezen en gecastreerde katers een kleine stuk dan een topkater maar niet te min zullen ze even hard vechten. Een kat kan op 3 manieren zijn terrein aangeven. Hij kan zijn grenzen besproeien met urine. Dit wil wel eens een naar luchtje opleveren. Als het binnen gebeurd kun je hem het beste laten castreren. Ook doet een kat door te krabben. Er blijft dan een onzichtbaar en naar zweet ruikend geurtje achter dat door de kussentjes onder zijn poten word verspreid. Een kat zie je ook wel eens zijn kop tegen een vast voorwerp aan wijven. Dat is nog een manier om zijn terrein aan te duiden. Uit de vetkliertjes in de huid komt een bepaald geurtje dat aan het voorwerp blijft hangen. Natuurlijk blijft het er niet altijd hangen dus de kat gaat regelmatig alle grenzen van zijn territorium af. Dan krijg je al gauw dat je hem naar buiten laat en dat hij na 5 minuten al weer naar binnen wil. Dan is hij waarschijnlijk ff wezen checken of alles nog in orde is en om nieuwe sporten achter te laten. Alle katten hebben ook een favoriet plekje om te zonnen, slapen of om op uitkijk te zitten.

 Als je verhuist, dan kan je het je kat een beetje gemakkelijker maken door zijn territorium te bepalen door andere katten weg te jagen of door een gevecht te stoppen. De ‘vreemden’ zullen dan snel dat stukje land opgeven. Of misschien zijn ze het bereid met elkaar te delen. Dat zie je vaak bij echte binnen katten.


20:31 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Het lichaam van de kat.

De huiskat is evenals mensen, honden, olifanten en vele andere dieren een zoogdier en het lichaam vertoont dan ook de typische zoogdierkenmerken. Zo heeft de kat een inwendig beenderen skelet, een constante lichaamstemperatuur van 38,6 graden Celsius en een behaarde huid.

Het skelet en het spierstelsel geven de kat zijn sterke, soepele en snel bewegende jagerslichaam. De kaak bevat maar 30 tanden, minder dan een enige andere vleeseter. Alle tanden zijn echter gebouwd op het snijden van vlees en zorgen er daardoor voor dat de beet van de kat dodelijk kan zijn.

Het skelet is er om het lichaam te ondersteunen, de inwendige weefsels en organen te beschermen en zorgt ervoor dat de lichaamsdelen kunnen bewegen. Ze hebben 13 ribben, waar de mens er 12 heeft en een aantal staartwervels. Katten hebben 230 à 290 beentjes en evenals bij mensen hebben jongere dieren een groter aantal losse beenderen waarvan een gedeelte vergroeit bij het ouder worden.

Kogelgewrichten, zoals bij de heupkom, zorgen dat de kat kan springen en klimmen. Scharniergewrichten zorgen ervoor dat de elleboog, knie en kaak heen en weer kunnen bewegen. De staart is een verlenging van de wervelkolom en bestaat bij een normale staart uit 21 – 22 beentjes. Deze zorgt voor het evenwicht bij het klimmen en springen.




20:23 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-08-03

De geschiedenis van de kat.

Hoe en wanneer verschillende soorten van de wilde kat precies huisdier werden, is moeilijk te achterhalen.

Misschien leefden katten al meer dan 10.000 jaar geleden in landbouwnederzettingen in het Midden-Oosten.

Afdoend bewijs is bekend uit het oude Egypte omstreeks 2000 v. Chr.

Toen de mens van nomadische jager landbouwer werd, moest hij zijn voedselvoorraden tot de volgende oogst beschermen. Het graan werd opgeslagen in voorraadschuren, die echter niet volledig veilig waren tegen ratten en muizen die dor de kleinste kieren kropen.

Op zoek naar voedsel moeten wilde katten steeds in de nederzetting zijn beland, op jacht naar de talrijker wordende muizen en ratten. De mensen moeten al snel hebben gemerkt dat katten als knaagdierdoder en beschermers van graanvoorraden uiterst nuttig waren. Anders dan honden, die al veel eerder waren gevonden en gebruikt, waren katten bijzonder bruikbaar omdat ze juist ’s nachts op jacht gingen, op het tijdstip waarop ratten en muizen zich aan de voorraden vergrepen. De boeren jaagden de katten niet weg, maar moedigden ze aan te blijven. Zo kwam de band tussen kat en mens tot stand.

De kat paste toch al goed in de Egyptische godenwereld, waarin allerlei dieren werden vereerd. De kat werd het symbool van de vruchtbaarheid, in de persoon van de kattengodin “Bastet”. Katten werden aanbeden en vertroeteld en vereeuwigd op fresco’s en in beeldhouwwerken. Wie een kat schade toebracht, kreeg een zware staf. Op het doden van een kat stond de doodstraf.

Voor een gestorven kat gingen mensen in de rouw en om hun verdriet te tonen, schoren ze hun wenkbrauwen af. Katten werden gemummificeerd en met veel ceremonieel bijgezet in vaak fraaie omhulsels van brons of hout.

Al die goddelijke verering had echter ook nadelen. Inmiddels is duidelijk dat katten ook in grote getale als offergave werden gedood. Archeologen vonden enorme grafvelden, zoals die van Beni Hassan, waar meer dan 300.000 geofferde katten lagen begraven.






19:33 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

De oorsprong van de huiskat.

Katten of Felidea treft men over de hele wereld aan. Groot en klein, wild en tam, zij hebben veel met elkaar gemeen. Alle gegevens wijzen op een gemeenschappelijke voorvader. De eerste katten verschenen in het Oligocene tijdperk, 20 miljoen jaar geleden. Er waren twee soorten: de Holophoneus, die de Sabeltandtijger voortbracht en de Dimictis, waaruit de huiskat voortkwam. Dimictis was kleiner dan Holophoneus, sneller, beweeglijker en veel intelligenter. Niemand weet precies hoe of wanneer de huiskatten op het toneel verschenen. Bijna zeker zijn zij een mengeling van diverse soorten wilde katten.

De oude Egyptenaren waren waarschijnlijk de eersten die, rond 3000 v. Chr. katten temden en ze als huisdieren gingen houden. Deze katten moesten ook werken voor hun bestaan door ongedierte als ratten en muizen onder controle te houden. Het duurde echter niet lang oor hun gratie en genegenheid ze een nieuwe rol in huis gaf, namelijk van geliefde en gewaardeerde huisdieren. In Egypte werden katten aanbeden als goden en archeologen hebben in Egypte veel oude afbeelden en mummies van katten gevonden. De Egyptenaren bewaakten hun katten zorgvuldig en export was verboden, maar ze verspreidden zich al snel naar het Midden-Oosten, India en China in de bagage van reizigers en handelaren. In China waren de katten dikwijls bedoeld voor de eettafel. De Japanners waardeerden de katten om hun vermogen muizen te vangen. Later zorgden de kooplieden en legers ervoor dat mensen, goederen en ook levende dieren tussen landen en continenten reisden.

Bewaard gebleven mozaïeken en teksten tonen aan dat de oude Romeinen de eerst Europee kattenliefhebbers waren. De eerst katten kwamen met e legers mee en daarna werden de legers altijd vergezeld door katten. Op die manier werden de huiskatten verspreid en begonnen ze zich te mengen met plaatselijke wilde katten. Men kan met enige zekerheid stellen dat de zwaardere, gedrongen typen, bijvoorbeeld rassen als de Europese kortharen en de Perzische katten, de invloed vertonen van de Europese Boskat. Terwijl de oosterse rassen, waarvan de Abessijnse en de Siamese kat goede voorbeelden zijn, het slankere lichaam van de Afrikaanse soort behouden. Lang haar schijnt zijn oorsprong te hebben gevonden als een genmutatie in het zuiden van Rusland, waarna dit kenmerk zich verspreidde over de katten in Turkije en Iran en het zich uiteindelijk manifesteerde bij de Angora- en Perzische rassen.

In de Middeleeuwen was de positie van de kat in elk geval in Europa minder rooskleurig. Om het heidendom de kop in te drukken, achtervolgde de christelijke Kerk de kattenbazen onder het mom van duivelse verafgoding en werden er veel katten levend verbrand. Pas in de 18de eeuw herwonnen ze hun populariteit als een onschuldig en zelfs nuttig huisdier. In de 19de eeuw werden ze, als ze al geen goden en godinnen waren, weer een waardevol bezit. Er werd onderscheid gemaakt tussen verschillende soorten katten en de eerste kattententoonstellingen werden georganiseerd.

Tot op vandaag ontwikkelen zich nog steeds nieuwe kattenrassen.


19:31 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

24-08-03

Kattenhousebeat !!!

Moet je absoluut eens naar gaan kijken!!!
http://www.yomgaille.com/bordel/kittens/

10:35 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Nieuwe rage in Japan!

Ik denk niet dat de poezen er zo blij met zijn.
Belachelijke pakjes voor heel zielige katjes!
Nog meer van dat op www.petoffice.co.jp/catprin/english
 

10:26 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-08-03

De wilde kat

De wilde kat bewoont Midden- en Zuid-Europa inclusief Schotland, grote delen van het aangrenzende Azië en vrijwel geheel Afrika met uitzondering van de woestijn en het dichtste tropisch regenwoud. In dit enorme gebied varieert de wilde kat sterk in grootte, kleur en tekening. Meestal zijn wel enige strepen aanwezig en de voetzolen zijn vrijwel altijd donker van kleur.

De wilde kat, die er in Europa ongeveer als een fors gebouwde Cyperse kat uitziet (lengte 45–70 cm, staart 26–37 cm, gewicht 3–11 kg), is niet altijd gemakkelijk van de huiskat te onderscheiden; bij de wilde vorm eindigt de (dikke) staart stomp en is o.a. de schedelinhoud wat groter; in vele gebieden echter is de wilde vorm verre van zuiver, omdat verwilderde huiskatten zich met echte wilde katten vermengd hebben.

Wilde katten zijn eenzelvige dieren, die in Europa vnl. bossen en andere dichte vegetatietypen bewonen, waar zij 's nachts actief zijn en zich voeden met kleine zoogdieren (vooral kleine knaagdieren) en vogels. In vrijwel geheel Europa is dit roofdier eeuwenlang meedogenloos vervolgd vanwege vermeende schade in het jachtveld; in Midden- en Zuid-Europa is de wilde kat nu (zeer) zeldzaam (in België zeer zeldzaam, in Nederland nog steeds niet overtuigend aangetoond); alleen in Schotland komen in de hooglanden nog tamelijk grote aantallen voor. De moeder leert de jongen jagen alvorens ze het revier verlaten moeten. In de meeste landen is het dier nu onder, soms beperkte, bescherming gesteld.

De wilde kat is al ca. 5000 jaar voor onze jaartelling in Klein-Azië gedomesticeerd. Huiskatten verwilderen onder bepaalde omstandigheden zeer snel en kunnen dan vooral in het jachtveld veel schade aan het kleine wild aanrichten; verder hebben talrijke verwilderde katten in landstreken waar zij niet thuishoren (als Australië en Nieuw-Zeeland), onnoemelijk veel schade aangericht aan een niet aan dergelijke roofdieren aangepaste fauna.


16:28 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De tijger

Panthera tigris, de grootste katachtige van Azië.

 

Zoölogische classificatie:

Vroeger geloofde men dat er verschillende soorten tijgers bestonden, maar tegenwoordig weet men dat het slechts om ondersoorten met verschillende rassen gaat. Tijgers zijn nauw verwant aan leeuwen. Wat de bouw van hun schedel en skelet betreft, zijn ze zelfs nauwelijks van elkaar te onderscheiden. In gevangenschap werden beide soorten met elkaar gekruist en de daaruit geboren jonen (tijgers) waren vruchtbaar. Ze bezaten karakteristiek kenmerken van beide ouders. De grootste tijgerrassen zijn echter groter en zwaarder dan de grootste leeuw.

 

Biotoop:

In tegenstelling tot leeuwen geven tijgers de voorkeur aan een dichtbegroeid landschap met veel plaatsen om dekking te zoeken, zodat ze met hun strepentekening in het natuurlijke schaduwspel van bomen en struiken nauwelijks opvallen. Als ze snel rennen, lijkt deze strepentekening overigens te vervagen.

 

Lichaamsbouw:

De basiskleur van tijgers is een roodachtig geelbruin met lichte en donkere schaduwen. De strepentekening is zwartbruin tot diepzwart. De buik, de onderkant van de staart, de binnenkant van de poten, de bakkebaard, de snorharen en de vlekken boven de ogen zijn wit. Met deze schutkleur, zijn massieve poten met intrekbare scherpe en gekromde klauwen, zijn afschrikwekkende scheurkiezen en zijn lenige gespierde lichaam, blijkt de tijger uitstekend uitgerust voor een bestaan als roofdier. Hoe sterk een volwassen tijger is, blijkt als hij zijn prooi wegsleept. Hij kan erg zware dieren vaak over honderden meters slepen. Een bijzonder mooie en bekende tijgersoort is de Bengaalse of koningstijger uit Voor-India. De mannetjes van dit ras kunnen 190 kg zwaar worden en 2,60 m lang (de staart meegerekend). Bij alle tijgerrassen zijn de vrouwtjes aanzienlijk lichter dan de mannetjes.

 

Verspreidingsgebied:

Het oorspronkelijke leefgebied van de tijger was Siberië, maar hier is hij tegenwoordig bijna uitgestorven. Vanuit Siberië trok hij steeds verder naar het zuiden, tot hij ten slotte op de eilanden van Maleisië terechtkwam. Er bestaan nu nog maar een paar echte Siberische tijgers die echter wel bijzonder groot zijn.

 

Levenswijze:

Tijgers leven en jagen solitair of in paren. Als ze in paren jagen, drijven ze de prooi naar elkaar toe. Tijgers brullen minder vaak en korter dan leeuwen. Ze laten hun stem meestal alleen tijdens de aanval of als dreigement horen. Als een tijger plotseling verast wordt, slaat hij op de vlucht. Hierbij stoot hij geluiden uit die op een verschrikt blaffen lijken. Bovendien kunnen tijgers, als ze tevreden zijn, snorrende en zachte miauwende geluiden maken.

 

Voortplanting:

Een vrouwtjestijger is geslachtsrijp op de leeftijd van 3 à 4 jaar. Een mannetjestijger op 4 à 5 jaar. Een geslachtsrijp vrouwtje werpt eens in de 2 à 2,5 jaar jongen. De periode tussen de worpen brengt ze door met het grootbrengen van de jongen. In gevangenschap vinden de paringen plaats met kortere tussenpozen, omdat de jongen dan niet zo lang gevoerd en opgeleid hoeven te worden. de draagtijd duurt 105 à 115 dagen en een worp kan uit 6 jongen bestaan. Meestal worden er niet meer dan 1 à 2 jongen volwassen, onafhankelijk van de oorspronkelijke grootte van de worp. Alle ziekelijke en zwakke jongen worden door de moeder gedood. De jongen wegen bij de geboorte 1 à 1,5 kg en ze zijn blind, maar al goed behaard. Ze krijgen de eerste 8 weken alleen moedermelk en worden daarna gedurende ongeveer 4 maanden gevoerd met mengkost (een mengsel van vlees en moedermelk). Nog later krijgen ze enkel vlees en op de leeftijd van 7 maanden mogen ze voor het eerst proberen om zelf een dier te pakken te krijgen. Hoewel het sterftecijfer onder tijgerjongen tamelijk groot is, kan een tijgerin tot 20 krachtige nakomelingen achterlaten. De mannetjes paren met verscheidene vrouwtjes en houden zich nauwelijks met de opvoeding van de jongen bezig. Ze gaan wel vaak met de vrouwelijke jong op jacht.


16:11 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-08-03

De leeuw

Na de tijger is de leeuw de grootste van alle grote katten en het is een van de 5 grote katten die kunnen brullen. De leeuw is nauw verwant aan de tijger, het luipaard, het sneeuwluipaard en de jaguar.

 

Habitat:

Oorspronkelijk is de leeuw afkomstig uit een beduidend koudere klimaatzone en men hoeft niet eens ver in de geschiedenis terug te gaan om in het zuiden van Europa sporen van de leeuw te vinden.

Leeuwen zijn zware, massieve dieren. Hun huidig leefgebied zijn open landschappen en grote steppen en savannen waardoor ze geen slanke lenige bouw nodig hebben.

 

Lichaamsbouw:

Hun schouderhoogte bedraagt ongeveer 90 cm en ze kunnen tot 2,7 m lange en 200 kg zwaar worden. De vrouwtjes zijn kleiner. Hun schouderhoogte bedraagt maar ongeveer 75 cm. Het mannetje is in het bezit van de bekende manen en lijkt daardoor nog imposanter, maar desondanks is de leeuw kleiner dan de tijger.

Door het ontbreken van manen lijkt de leeuwin in verhouding tot de leeuw kleiner dan ze in werkelijkheid is. Bij de in het wild levende mannetjes zijn de manen vaak veel minder mooi dan bij de in gevangenschap levende dieren, omdat de manen in de wildernis min of meer kort worden gehouden door doornstruiken en ander struikgewas.

De leeuw heeft een roodachtige zandkleur met een iets lichtere buik.

De oren zijn zwart en ze verraden vaak de aanwezigheid van een zich verborgen houdende leeuw.

De staart is lang, dun behaard en eindigt in een zwart kwastje waaronder zich een hoornige punt verbergt. Daarop was de fabel gebaseerd dat leeuwen zich opmaken voor de aanval als ze met hun staart beginnen te slaan. In werkelijkheid is deze punt niets anders dan een omgevormde laatste staartwervel. De leeuw heeft ongelofelijk krachtige voorpoten; een enkele slag met zijn klauw volstaat om de nek van een zebra te breken.

Ook de leeuw heeft de voor katten zo typische rudimentaire nagel en hij gebruikt die als een soort tandenstoker om vastzittende stukken vlees tussen zijn tanden uit te trekken.

Hoewel leeuwen over het algemeen veel minder springen dan tijgers en lynxen, laat hun sprongkracht toch niets te wensen over. Men heeft vastgesteld dat ze meer dan 3,5 m hoog en 10 m ver kunnen springen.

Leeuwen, en dan vooral de jongere dieren, klimmen door zich met hun voorpoten omhoog te trekken. Volgens een grove schatting ontwikkelen ze daarbij een trekkracht die gelijkstaat aan die van 10 volwassen mannen.

 

Voortplanting:

De draagtijd van een leeuw bedraagt 105 dagen en in een normale worp worden 2-3 jongen geboren. Deze zijn bij de geboorte goed behaard en grijsgevlekt. Hun staart is relatief dik en heeft nog geen kwastje aan het eind. Men weet nog niet precies of de jongen bij de geboorte blind of ziend zijn, maar de meeste leeuwenkenners zijn van mening dat de jongen pas na 2 weken goed kunnen zien.

De eerste tanden komen na ongeveer 3 weken. Pas na ongeveer 6 maanden mogen de jongen onder moeders toezicht mee op jacht en pas na 1,5-2 jaar zijn ze zover dat ze voor zichzelf kunnen zorgen.

Met 3-4 jaar worden ze door de volwassen dieren als gelijkwaardigen behandeld. Waarschijnlijk worden in het wild levende leeuwen niet ouder dan 10 jaar, hoewel enkele in gevangenschap gehouden dieren meer dan 20 jaar oud zijn geworden.

 


18:36 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-08-03

Geen voorbeeld!?

Zo gaat het er bij ons dus niet aan toe...

19:16 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Sylvester

Herken je deze nog?

19:14 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-08-03

Al mijn huisdieren.

Ik heb 2 poezen, Meeko & Poezemin en 1 hond, Beau (een greyhound, over greyhounds kan je meer lezen op http://greyhounds.skynetblogs.be ) .

Ze komen alle drie heel goed overeen, de poezen waren er eerst en 4 jaar later kwam de hond. Het was spannend afwachten hoe ze allemaal zouden reageren. Eerst waren de katten vrij bang, maar nu is alles tip top in orde. Onze Meeko geeft ons Beau zelfs kopjes tegen haar poten, mooi om te zien. Ons Poezemin neemt nog altijd een grote bocht om voorbij ons Beau te gaan, maar ze heeft er geen schrik meer van.

 



19:08 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Kattenstrip van de week.

Garfield eats to much!!!


19:02 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Poezemin.

Dit is mijn kattin Poezemin. Ze is een echte jaagster en vechtster, zij is degene die met muizen en vogels naar huis komt. Een week geleden had ze een duif bij die even groot als zij is. Ons Poezemin is de oudste van de twee, ze plaagt onze Meeko altijd, ze liggen altijd te rollebollen in de tuin van de buren. Echt leuk om te zien!

Ons Poezemin was vroeger een echte kreng, als ik nog maar naar haar keek dan hing ze al rond mijn benen of rond mijn armen. Maar je zou ze nu moeten zien, het is een echte knuffelpoes geworden, en als ze al dat knuffelen beu is dan laat ze het wel weten.

Ons Poezemin kan (denk ik) drie keer in onze Meeko in, ze is zo mager en ze heeft onder haar buik een zakje hangen (we denken van de sterilisatie). Ze komt wel 10 keer per dag een paar krokjes eten en dan is ze terug weg, en toch komt ze niets bij.

Ons Poezemin is echt een raar beestje maar één met een goed karakter (soms toch).


19:01 Gepost door Githa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |